บทที่ 2 ด้วยความจำใจ
ไม่นานหลังจากนั้นธัญก็มาถึงบ้านหญิงสาวที่เขานัดเอาไว้
บ้านเดี่ยวทรงยุโรปบนเนื้อที่สามไร่ ซึ่งมีขนาดใหญ่โตโอ่อ่าอลังการสมฐานะของท่านนายพลเจษ เดชาธำรงฤทธิ์ ผู้สืบเชื้อสายผู้ดีเก่ามาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ห้า ตั้งตระหง่านตรงหน้าของเขา
ธัญเข้านอกออกในที่นี้มาตั้งแต่วัยเยาว์ และสนิทสนมกับคนในบ้านนี้เป็นอย่างดี เพราะคุณพ่อของเขากับคุณลุงเจษเป็นเพื่อนรักกัน
ที่สำคัญคนทั้งสองต่างก็เห็นดีเห็นงามจับคู่ให้เขากับพลอยลดามาตั้งแต่เด็กเพราะปรารถนาที่เกี่ยวดองกัน
ซึ่งตอนนี้นั้นทุกอย่างก็เป็นไปตามที่พวกท่านต้องการแล้ว เพราะเขากับพลอยลดาพึ่งจะผ่านพิธีหมั้นกันมาเมื่อไม่นานด้วยความจำใจ
โรงพยาบาลเมธากุล
ภายในห้องกว้างใหญ่สีขาวสะอาดตา ซึ่งไม่ค่อยมีกลิ่นของแอลกอฮอล์หรือยาฆ่าเชื้อเจือจางอยู่เหมือนโซนหอผู้ป่วยที่หญิงสาวได้เดินผ่านมาเมื่อสักครู่นี้มากนัก นั่นทำให้เธอรู้สึกดีขึ้นจากอาการมึนหัวที่เป็นอยู่ได้พอสมควร
ห้องนี้เป็นห้องทำงานส่วนตัวของคุณหมอ ธีร์ อัครเมธากุล ซึ่งเป็นคุณหมอเจ้าของไข้ที่รักษาให้แม่ของเธอ
กลิ่นของสเปรย์ปรับอากาศชั้นดีที่ลอยปะปนมากับกลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกกล้วยไม้ซึ่งถูกวางประดับไว้ที่โต๊ะทำงานของคุณหมอ ทำให้หญิงสาวได้ผ่อนคลายมากขึ้น แต่ถึงอย่างนั้น ความกลัดกลุ้มกังวลใจที่มีอยู่ก็ไม่ได้ลดน้อยลงไป
"นี่คือเอกสารที่คุณหมอธีร์ ฝากให้คุณม่านมุกนะคะ นอกจากจะเป็นขั้นตอนและวิธีการทำการการผ่าตัดบายพาสที่คุณหมอจะใช้กับเคสของคุณสอางค์ตามที่ดิฉันได้อธิบายรายละเอียดต่างๆ ให้คุณฟังไปแล้ว ก็ยังมีเอกสารการใช้จ่ายทั้งหมดด้วยค่ะ" คุณนิตยา พยาบาลสาวสวย ผู้ที่เป็นคนพาเธอเข้ามาที่นี่ยื่นเอกสารสำคัญให้พร้อมรอยยิ้มเป็นมิตรเช่นเดิม
"ขอบคุณค่ะ" ม่านมุกยิ้มตอบ ก่อนจะค่อยๆเปิดเอกสารออกดู
"เรื่องค่าใช้จ่าย เห็นคุณหมอบอกว่าเคสของคุณสอางค์เป็นเคสพิเศษ ให้คุณม่านมุกรอคุยกับคุณหมออีกทีนึงค่ะ อ่านเอกสารรอคุณหมอไปพลางๆก่อนก็ได้ค่ะ คุณหมอธีร์บอกว่าจะมาถึงอีกไม่เกินสิบนาที ส่วนดิฉันขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ"
"ได้ค่ะ ขอบคุณคุณนิตยาอีกครั้งนะคะ" ม่านมุกพยักหน้าพร้อมยิ้มให้คุณพยาบาลอีกครั้ง
"ด้วยความยินดีค่ะคุณม่านมุก เป็นหน้าที่ของดิฉันอยู่แล้ว" อีกฝ่ายยิ้มตอบพร้อมโค้งศีรษะให้ ก่อนจะเดินออกจากห้องไป
ม่านมุกค่อยๆ เปิดอ่านเอกสารการผ่าตัดบายพาสเส้นเลือดหัวใจ (Coronary Artery Bypass Grafting: CABG) ตรงหน้าอย่างละเอียด เพราะแม่ของเธอจำเป็นที่จะต้องได้รับการรักษาด้วยการผ่าตัดวิธีนี้อย่างเร่งด่วน
แม่เป็นโรคหัวใจมานานแล้ว รักษาทั้งที่โรงพยาบาลรัฐบาลที่มีสิทธิ์อยู่และโรงบาลเอกชนแห่งนี้
อาการไหนที่รอได้ ไม่รุนแรงมากนัก ม่านมุกและแม่ก็ตัดสินใจที่จะรอคิวตามที่โรงพยาบาลของรัฐบาลกำหนด เพราะค่าใช้จ่ายค่อนข้างจะถูกกว่าของโรงพยาบาลเอกชนหลายเท่าตัว
แต่หากอาการของโรคที่แม่เป็นอยู่มันเสี่ยงจนเกินไปม่านมุกก็ไม่อยากจะรอ
แม่พยายามบอกม่านมุกว่าไม่เป็นไร และเก็บอาการไม่ให้เธอเห็นเวลาแม่ทรุด
แต่ช่วงสัปดาห์ที่แล้ว แม่มีอาการวูบตอนที่ทำกับข้าวอีกครั้ง ซึ่งนี่นับเป็นครั้งที่ห้าในรอบหกเดือนที่ผ่านมา นั่นเท่ากับว่าแม่มีอาการเกือบทุกเดือน
ทุกครั้งม่านมุกจะรีบพาแม่ไปที่โรงพยาบาลรัฐบาลที่รักษาอยู่ประจำ
คุณหมอบอกว่า อาการที่แม่เป็นคืออาการของหัวใจขาดเลือดจากเส้นเลือดหัวใจตีบ ซึ่งอาจจะเกิดขึ้นได้เป็นธรรมดา เมื่อคนไข้มีการทำกิจกรรมที่หนักเกินไป
อาการของแม่ยังไม่รุนแรงมากถึงกับต้องผ่าตัดอย่างเร่งด่วน เมื่อเทียบกับเคสหนักๆ เคสแม่ของเธอสามารถที่จะรอตามคิวเดิมคือปีหน้า แต่สำหรับม่านมุก เธอรอให้ถึงปีหน้าไม่ไหวแล้วจริงๆ
แล้วถ้าวันไหนที่แม่วูบไปตอนที่เธอไม่อยู่บ้านหรือว่าในตอนที่ไม่มีเพื่อนบ้านคนไหนเห็นเหมือนที่ผ่านมาล่ะ อาจจะไม่มีใครช่วยแม่ทันก็ได้ ซึ่งถ้าเป็นแบบนั้นม่านมุกไม่อยากคิดเลยว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นตามมา เพราะเธอรู้ว่า อาการหัวใจขาดเลือด อาจเป็นสาเหตุของหัวใจวายและเสียชีวิตเฉียบพลันได้ ทำให้เธอไม่อยากเสี่ยงอีกต่อไป นั่นเป็นสาเหตุให้เธอตัดสินใจที่จะมาที่โรงพยาบาลเมธากุลแห่งนี้ เพื่อคุยเรื่องการผ่าตัดรักษาแม่ของเธอกับคุณหมอธีร์ผู้ซึ่งให้การรักษาแม่ของเธอมาตลอดเช่นกัน
หลายปีก่อน ม่านมุกก็ทนให้แม่รอคิวทำบอลลูนขยายหลอดเลือดหัวใจที่โรงพยาบาลของรัฐบาลไม่ไหวเพราะต้องรอนานเกินไปและอาการของแม่แย่มากขึ้นทุกทีแบบนี้เหมือนกัน ตอนนั้นเธอจึงตัดสินใจให้แม่ทำบอลลูนที่นี่ด้วยเงินเก็บทั้งหมดของเธอ พร้อมทั้งการกู้หนี้ยืมสิน
ครั้งนี้มันก็คงจะต้องเป็นเช่นนั้นอีก จากเอกสารการใช้จ่ายตรงหน้า ค่าผ่าตัดรวมถึงค่ารักษาพยาบาลหลังจากการผ่าตัดต่างๆ เบ็ดเสร็จทั้งหมดที่ต้องจ่ายคือสี่แสนสามหมื่นบาท มันไม่ใช่เงินจำนวนน้อยเลย เธอไม่ได้ร่ำรวย ไม่ได้มีเงิน แต่เธอก็ไม่มีทางเลือกที่ดีไปกว่านี้ มันคือความจำเป็นสำหรับเธอ
ซึ่งครั้งนี้ เธอคงต้องบากหน้า ไปกู้หนี้ยืมสินจากเฮียสุชาติเจ้าพ่อเงินกู้ผู้เป็นเจ้าของผับหรูชื่อดังในย่านที่เธออาศัยอยู่อีกเช่นเคย แต่ถึงอย่างไรเรื่องเงินเรื่องหนี้สินก็ไม่สำคัญเท่ากับชีวิตของแม่ แม้จะต้องเหนื่อยหรือลำบากแค่ไหน มันก็เทียบไม่ได้กับการรักษาชีวิตแม่เพียงคนเดียวของเธอ เพื่อให้แม่ได้อยู่กับเธอไห้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้
ก็อกๆๆ
เสียงเคาะประตูดึงความสนใจให้หญิงสาวหันไปมองยังทิศทางของเสียง
"สวัสดีค่ะคุณหมอธีร์" ม่านมุกยกมือไหว้พร้อมยิ้มให้คุณหมอคนที่เธอรู้จักเป็นอย่างดี
