บทที่ 39 ปิดปากเธอด้วยปากฉัน

ธัญละออกมามองใบหน้าหวานด้วยรอยยิ้ม “พอก็ได้ แต่เธอต้องรับของนี่ไปก่อน” กล่องกำมะหยี่สีเข้มที่เตรียมเอาไว้ถูกยื่นให้หญิงสาว

"นี่ของขวัญของพี่ลดานี่คะ" ม่านมุกจำสัญลักษณ์ร้านจิวเวลรี่ชื่อดังที่กล่องนั้นได้เป็นอย่างดี “ตอนนี้เลยวันเกิดพี่ลดามาแล้วนี่คะ ทำไมคุณยังไม่ได้ให้เธออีกล่ะ”

"เปิดดูก่อนสิ"

“มันม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ