บทที่ 83 ขอติดเอาไว้ก่อน

แสงสีทองยามรุ่งอรุณค่อยๆ สาดส่องเข้ามาภายในห้อง ชายหนุ่มตื่นนานแล้ว แต่ยังคงนอนมองหน้าหญิงสาวที่เขารักไม่วางตา ไล้เก็บเส้นผมที่ตกปรกใบหน้าสวยขึ้นทัดหูให้อย่างอ่อนโยน

เปลือกตาเรียวขยับเล็กน้อย ก่อนจะปรือเปิดขึ้นมาสบกับนัยน์ตาคมของคนที่มองอยู่ก่อนแล้ว

“ตื่นแล้วเหรอ” ธัญถามพลางกดจุมพิตที่ขมับบางแผ่วเบา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ