บทที่ 10 บทที่ 3 (1)

“ตายุเป็นลูกของพี่ แต่ถึงไม่มีนี่ พี่ก็มั่นใจว่าแกเป็นลูกของพี่”

“คุณไม่มีสิทธิ์!” วริษาแทบจะตะโกน เธอกำกระดาษแน่นขยำจนมันกลายเป็นก้อนกลม

“ถ้าพี่ขอตรงๆ แล้วฝนจะอนุญาต” เขาไม่นำพากับความโกรธเกรี้ยวของเธอแม้แต่นิด “ดูอย่างนี่สิ ฝนยังโกหกว่าแกไม่ใช่ลูกของพี่”

“ตายุไม่มีทางเป็นลูกของคนไม่มีความรับผิด...