บทที่ 100 บทที่ 22 (1)

วีราไม่อยากให้วริษาไป เธอพยายามห้ามปรามแล้วแต่ก็ไม่ได้ผล

“ฝนต้องไปจริงๆ ค่ะแม่เล็ก ขืนอยู่ที่นี่ก็จะเป็นภาระเปล่าๆ” เธอมองไปยังทางบันไดที่ขึ้นสู่ชั้นสอง “ฝากพี่ณุด้วยนะคะ”

“โถ แม่คุณ ดูสิดู้ ได้เมียประเสริฐแบบนี้คุณหนูยัง หื้อ!” พูดได้เท่านั้นวีราก็จนใจจะห้าม ท่าทางนั้นทั้งโกรธทั้งเสียดาย

วริษาหล...