บทที่ 108 บทที่ 23 (4)

“ผุสง่วง เพลียยังไงก็ไม่รู้ ว่าจะไปพักสักหน่อยผุสไปนะคะ” และไม่ต้องรอให้ผู้เป็นพ่ออนุญาต หญิงสาวก็เดินหายกลับขึ้นไปยังชั้นบน

ศักดิ์สิทธิ์ได้แต่มองตามอย่างหนักใจ เมื่อไม่ว่าจะทำอย่างไร ผุสดีก็ยังไม่หายจากอาการแบบนี้สักที

ประตูห้องนอนปิดลง พร้อมกับมือถือที่ยังสั่นอยู่ตลอดเวลา ผุสดี มือสั่นตัวสั่นไปห...