บทที่ 109 บทที่ 23 (5)

วริษายิ้มทั้งน้ำตา เธอบีบมือเขาแน่นขึ้น แต่แล้วก็ต้องหัวเราะออกมากันหมด เมื่อถิรายุนิ่วหน้าเงยขึ้นถาม

“พ่อณุคับ... ทำไมน้องดำๆ แบบนั้นล่ะคับ”

คุณหมอคนสวยมองเด็กชายอย่างเอ็นดู

“ตอนนี้เห็นน้องยังไม่ชัดค่ะสุดหล่อ แต่อีกสักสามเดือนจะเห็นน้องชัดๆ แล้ว” ถิรายุตาโต “ว่าแต่สุดหล่ออยากได้น้องผู้หญิงหรือผู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ