บทที่ 14 บทที่ 4 (1)

และแม้จะเจ็บปวดในใจกับคำตอบ ทวีรัฐก็ยังยิ้มออกมาได้ เขาวาดวงแขนดันวริษาให้ถอยไปอยู่ข้างหลัง และมองชิษณุพงษ์เต็มตา ครั้งนี้เขาเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง พลางยื่นมือออกไปข้างหน้า

“ยินดีที่ได้รู้จักครับ... คุณอดีต!”

ชิษณุพงษ์ยิ้มร้ายๆ  และเขาก็ยื่นมือออกไปสัมผัสกับทวีรัฐ  ก่อนจะ

เหลือบแลลงมองลูกชายที่ยัง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ