บทที่ 36 บทที่ 8 (5)

ชิษณุพงษ์เท้าแขนข้างหนึ่งกับฟูก ก่อนก้มลงแตะริมฝีปากที่หน้าผากนวล ริมฝีปากหยักไล้ต่ำ กระทั่งปลายจมูกโด่งเป็นสันแตะกับปลายจมูกเล็ก เขาหลับตาลงคลอเคลียอยู่เช่นนั้น

ความโหยหาในอกค่อยคลายลง หลังมันทรมานเขามานานหลายปี

ชิษณุพงษ์ยังจำได้ดี ถึงครั้งแรกที่ได้รู้จักกับวริษา ครั้งแรกที่ได้มองเธอด้วยสายตาที่เ...