บทที่ 51 บทที่ 11 (6)

และก่อนที่วริษาจะถูกยกขึ้นอุ้มเมื่อนานต่อมา เธอก็รู้สึกแล้วว่าตัวเองช่างอ่อนแอเหลือเกินเมื่อมองสบตากับเขา กระทั่งรับรู้ถึงความอบอุ่นล้ำลึกที่แทรกผ่าน ซึ่งเธอก็ต้อนรับอย่างเต็มใจยิ่ง ร่างกายเรากระทบกระแทกเสียดสี เสียงลมหายใจดังกระชั้น และวริษาก็กอดรัดเขาไว้แน่นเมื่อจุดหมายปลายทางมาถึง เธอกัดริมฝีปาก ...