บทที่ 55 บทที่ 12 (4)

“ลื้อทำยังไงของลื้อ ถึงได้ปล่อยให้มันพลาดซ้ำแล้วซ้ำเล่าอยู่แบบนี้วะฮ้า!” เสียงห้วนกระด้างกระชากถามของปลายสาย ที่ตะโกนก้องด้วยความไม่พอใจ ทำให้คนรับสายโทรศัพท์หน้าจืดเจื่อนลง

ถึงแม้จะไม่ได้อยู่ต่อหน้า หากความเอาจริงยามทำงานพลาดพลั้งยังจำได้ติดตา... โอกาสไม่ได้มีไว้ให้คนผิดแก้ตัว

“เมื่อคืนนี้มันยังล...