บทที่ 56 บทที่ 13 (1)

เธอเงยหน้าขึ้นมองผู้เป็นสามีด้วยความรักที่ฉายชัด ก่อนจะกลับมามองเขาอีกครั้ง... ด้วยสายตาที่วริษาใช้มองคนอื่น จนทวีรัฐอดเจ็บในใจไม่ได้ เมื่อตนเองถูกกันให้กลายเป็นคนนอกไปในทันที ที่คนที่เธอรักปรากฏตัว “จริงสิ พี่ทวีว่างไหมคะไปด้วยกันนะ เย็นนี้ขอฝนทำกับข้าวเลี้ยงหน่อยได้ไหม ตายุบ่นถึง ถ้าได้เจอคงดีใจ”

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ