บทที่ 71 บทที่ 16 (1)

“อ้าว!” ธนูอุทานอย่างงุนงง คิ้วหนาขมวดปมเข้าหากัน ริมฝีปากที่กำลังจะเผยอขึ้นถามพลันหุบลงในทันที เมื่อชิษณุพงษ์หันมามอง

“ปล่อยไปก่อน แค่ระวังไม่ให้เป็นอันตรายก็พอ... ยิ่งตามพวกมันจะยิ่งเล่นแรง แต่ถ้าเราผ่อนบ้าง บางทีมันอาจจะไม่มีอะไรไปมากกว่านี้”

ธนูลอบถอนหายใจ ก่อนจะรับคำ

“ครับนาย.... ผมก็อยากให้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ