บทที่ 76 บทที่ 17 (1)

ผุสดีเหลียวมองวริษาอย่างไม่เชื่อ เธอหรี่ตา “หมายความว่าไง”

“อ้าว” คราวนี้เป็นวริษาที่ขมวดคิ้ว “ก็ผุสเป็นคนโชคดีไง บางทีความโชคดีของผุสคงช่วยให้คนโชคร้ายอย่างฝน โชคดีไปด้วย”

ผุสดีนิ่งงันไปทันที เธอนิ่งเงียบและมองวริษาโดยไม่พูดอะไร กระทั่งประตูห้องถูกเปิดออก นิตาถือถาดใส่น้ำเข้ามาไปวางลงบนโต๊ะ

ชิษณ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ