บทที่ 94 บทที่ 20 (5)

เมื่อตอนที่มาโรงพยาบาลใหม่ๆ นั้น ทวีรัฐแทบคลั่งเพราะเขากลัวนักว่าวริษาจะเป็นอะไรร้ายแรง จิตใจเธอบอบช้ำจนเขาห่วง แต่ก็ค่อยเบาใจได้เพราะวริษาตั้งรับมันได้ดี

เสียงพูดคุยนั้น แม้จะเบาแค่ไหน แต่ก็ทำให้นิตาตื่นขึ้นมาในที่สุด พี่เลี้ยงของถิรายุยิ้มกว้างทั้งที่ยังดูง่วงงุน

“พี่ฝนเป็นยังไงบ้างคะ”

“ไม่เป็น...