บทที่ 97 บทที่ 21 (3)

วริษาหอบหายใจ เมื่อจูบอ้อยอิ่งแสนหวานนั้นจบลง ชิษณุพงษ์แตะปลายจมูกโด่งเข้ากับปลายจมูกเธอ ทรวงอกของเธอสะท้อนแนบไปกับแผงอกกว้างของเขา หัวใจเรามันเต้นในจังหวะเดียวกัน

“เดี๋ยวทนไม่ไหว หมอสั่งห้ามนะจนกว่าฝนจะแข็งแรงมากกว่านี้”

วริษาหน้าแดงหยิกหมับเข้าที่ท่อนแขนแกร่ง เธอพิงซบเขาอย่างเป็นสุข ก่อนวางมือทา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ