บทที่ 100 สิ้นสุดสถานะพี่เขยน้องเมีย

“นี่มันเรื่องอะไรกัน...” พสุเอ่ยถามเสียงขรึม พยายามอ่านสถานการณ์ตรงหน้า

เวนิตาไม่ได้มีท่าทีโกรธขึ้งหรือร้องไห้ฟูมฟายอย่างที่เขาจินตนาการไว้ในหัว เธอมองตรงมาที่พสุด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความอ่อนโยนพลางส่งยิ้มบาง ๆ ให้

“นั่งก่อนสิคะพี่พสุ... เรามีเรื่องต้องคุยกันยาวเชียวล่ะ”

เมื่อพสุทรุดตัวลงนั่ง ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ