บทที่ 39 ไหวไหมพี่

พสุพลิกตัวก้าวข้ามคอนโซลกลางกลับไปยังฝั่งคนขับ ปรับเอนเบาะลงจนสุดแล้วทิ้งตัวนอนหงายผึ่ง หอบหายใจแรงไม่ต่างจากคนเพิ่งวิ่งมาราธอนอยู่ข้าง ๆ เธอ

“ฮ๊า~ฮือ~ฮ๊า...” พสุหอบหายใจแรงราวกับผ่านการวิ่งเร็ว ๆ มาสักร้อยกิโล “ขาพี่สั่นจนเหมือนจะหมดแรงเลยเวย์ นี่น้องสูบเอาวิญญาณพี่ไปด้วยหรือเปล่า หืม?” เขาเย้าเสี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ