บทที่ 22 กำราบความร่าน

22 กำราบความร่าน

ปึด!

แก่นกายยาวใหญ่ถูกดันเข้าไปในช่องทางรักอันแสนคับแคบซึ่งมีน้ำหล่อลื่นเพียงน้อยนิด ส่งผลให้คนใต้ร่างเจ็บปวดจนใบหน้าเหยเก เหงื่อชุ่มขมับ ถึงแม้จะไม่ได้เจ็บมากเหมือนครั้งก่อนๆ แต่ด้วยความที่แก่นกายของเขามีขนาดใหญ่เกินมาตรฐาน ก็ยังคงสร้างความทรมานให้คนตัวเล็กอยู่ดี

“อ้ะ! ฉะ…ฉันเจ็บ”...