บทที่ 23 คำว่าพ่อมันซื้อไม่ได้

เชิงชายกดกริ่งหน้าห้อง ก่อนหันไปมองพนักงานสองคนที่ถือกล่องซ้อนกันอยู่ด้านหลัง ส่วนที่เหลือวางเรียงอยู่บนรถเข็น ประตูเปิดออก อนันญามองเขา ก่อนเลื่อนสายตาไปยังกล่องทั้งหมด 

“นี่อะไรคะ”

“ของเรย์”

“ของอะไรเยอะแยะ”

“ของที่เด็กต้องใช้” เชิงชายหันไปสั่งพนักงาน 

“เอาเข้าไป” อนันญาขยับยืนขวางประตูทันที 

“หยุ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ