บทที่ 29 อย่างี่เงานะหมิว

อนันญากำลังหยอดยาลงในดวงตาเมื่อเสียงกริ่งหน้าห้องดังขึ้น เธอใช้กระดาษซับยาที่ไหลลงมาตรงแก้ม ก่อนเดินไปมองช่องตาแมว ภาพด้านนอกยังพร่าจนเห็นเพียงเงาคนตัวสูง แต่เธอจำได้ว่าเป็นใคร

“คุณมาทำไมคะ” เธอถามทันทีที่เปิดประตู

“มาคุยไง”

“เมื่อวานยังคุยไม่พออีกหรือไง”

“ยัง” เชิงชายมองดวงตาที่แดงของเธอ 

“เป็นอะไร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ