บทที่ 30 อย่ายุ่ง

เชิงชายโยนกุญแจรถให้คนดูแล ก่อนเดินขึ้นบันไดบ้านโดยไม่รอให้ใครออกมาต้อนรับ เขาเพิ่งกลับจากประชุมและยังไม่ได้กินข้าวเย็น แต่แม่โทรตามซ้ำหลายครั้งจนต้องยอมกลับมา

เมื่อเดินเข้าไปในห้องรับแขก เขาเห็นพ่อกับแม่นั่งรออยู่แล้ว บนโต๊ะมีโทรศัพท์วางคว่ำหน้าจอไว้ ส่วนอาของเขานั่งอยู่บนโซฟาอีกตัว สีหน้าของทุกคนบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ