บทที่ 42 คำเรียกยังเหมือนเดิม

เรย์ขยับมือข้างที่ติดสายน้ำเกลือ ก่อนลืมตาขึ้นช้าๆ แสงจากหน้าต่างยังไม่สว่างเต็มที่ ภายในห้องมีเพียงเสียงเครื่องวัดสัญญาณชีพกับเสียงลมหายใจของคนที่นั่งหลับอยู่ข้างเตียง

เด็กชายหันไปมอง เชิงชายเอนศีรษะพิงพนักเก้าอี้ แขนข้างหนึ่งวางอยู่ตรงขอบเตียง เสื้อเชิ้ตที่ใส่มาตั้งแต่เมื่อคืนยับจนไม่เหลือรอยเรียบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ