บทที่ 52 จะไม่ไหวหน้าใครทั้งนั้น

เช้าวันถัดมา เชิงชายวางโทรศัพท์ลงทันทีที่เลขาฯ บอกว่านัตฐามาถึงบริษัทแล้ว เขาไม่ได้ให้พาเข้าห้องทำงาน แต่ให้ไปรอที่ห้องประชุมเล็กด้านใน

“แล้วแม่ผมล่ะ”

“คุณผู้หญิงมาด้วยครับ บอกว่าจะคุยพร้อมกัน”

“ใครเชิญ”

“ผมแจ้งว่าเชิญเฉพาะคุณนัตฐาแล้วครับ แต่...”

“ช่างเถอะ ให้เข้ามา”

เชิงชายหยิบแฟ้มเอกสารเก่าติดมือ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ