บทที่ 69 ก่อนทุกอย่างจะมืดลง

เช้าวันต่อมา อนันญายืนอยู่ข้างหน้าต่างห้องนอน ผ้าม่านถูกแง้มไว้เพียงครึ่งหนึ่ง แต่แสงแดดที่ตกบนพื้นกลับทำให้เธอต้องยกมือขึ้นบังตา เธอหยิบโทรศัพท์มาอ่านข้อความที่โรงพยาบาลส่งไว้เมื่อคืน ตัวอักษรซึ่งขยายให้ใหญ่แล้วก็ยังอ่านได้ไม่ครบ

“จะยืนจ้องมันอีกนานไหม”

เชิงชายเพิ่งออกจากห้องแต่งตัว เขาเห็นเธอยืนเพ...