บทที่ 80 แสงสว่างของความหวัง

อนันญาจับสายกระเป๋าไว้แน่นตั้งแต่รถเลี้ยวเข้าถนนหน้าโรงพยาบาล เธอเอียงหน้าไปทางเชิงชาย

“ใกล้ถึงหรือยังคะ”

“อีกนิดเดียว” เขาปิดสมุดนัด 

“หมิว เธอกำกระเป๋าแน่นขนาดนั้นทำไม”

“ฉันกลัวค่ะ”

“กลัวอะไรก็บอกมา”

“กลัวว่าหมอจะบอกว่าไม่ดีขึ้นเลย ฉันตั้งใจใช้ยาทุกวันแล้วนะคะ”

“ฉันรู้ ฉันเป็นคนช่วยดูให้เอง” เขาเอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ