บทที่ 87 เห็นหรือแค่รู้สึก

เสียงประตูทางเข้าเปิดออก ตามด้วยเสียงรองเท้าเด็กวิ่งเข้ามา อนันญานั่งอยู่บนโซฟาใกล้หน้าต่างที่มีแสงยามเย็นลอดม่านบาง พอได้ยินเสียงลูกก็ยื่นมือรอ

“แม่ครับ เรย์กลับมาแล้ว!”

“เรย์ เดินดีๆ ครับ เดี๋ยวสะดุดโต๊ะ”

เด็กชายชะลอฝีเท้าก่อนเข้าไปกอดเอวแม่ อนันญาลูบหลังลูกที่ยังสะพายกระเป๋านักเรียน

“กลับมาแล้วเห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ