บทที่ 91 ขอแค่ได้ออกไปกับคุณสองคน

อนันญาหยุดเดินเมื่อเห็นแสงสะท้อนจากพื้นกระเบื้องหน้าห้องตรวจ เธอหรี่ตาลงแล้วขยับไปทางขวา ป้ายสีน้ำเงินบนผนังยังพอมองออก แต่ตัวหนังสือสีขาวเล็ก ๆ เธออ่านไม่ได้ เชิงชายที่เดินอยู่ข้างกันหันมาทันที

“เป็นอะไรอีกหมิว”

“แสงตรงพื้นมันจ้าค่ะ ฉันมองเส้นทางไม่ถนัด”

“งั้นจับแขนฉันไว้”

“ขอฉันเดินชิดผนังหน่อยค่ะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ