บทที่ 117 หวานกันไม่หยุด

“อะ ฮื้มมม...” เสียงหวานร้องออกมาอย่างมีความสุขแล้วเธอก็ก้มลงจัดการแก่นกายอวบใหญ่ในมืออมดูดรัวเร็วๆพร้อมกับมือรู้ขึ้นลงจนสุดโคน

“จ๊วบๆๆ จ๊วบๆๆ..”

“หืมม อื้อออ..” เสียงห้าวคำรามกระหึ่มระเบิดลาวาร้อนพุ่งเข้าใส่ปากของเธอมากกมายแล้วเขาก็กลืนกินหยาดน้ำผึ้งแสนหวานที่หลั่งไหลออกมามากมายจนหมดทุกหยาดหยด

“...