บทที่ 34 เจ็บจริง

“เรนูๆ บอกให้นายแก้วเอารถออกเดี๋ยวนี้” เจ้าของบ้านขอกคนรับใช้เสียงดัง

“ค่ะคุณท่าน”

ลัคนามองทุกคนต่างก็เข้ามาดูเธอด้วยความเป็นห่วงห่วงก่อนจะยิ้มแหยๆทั้งที่หน้าซีดเผือดและยังมึนงงไม่รู้ว่าเจ็บตรงไหนจึงจะขยับตัวลุกขึ้น

“อย่าเพิ่งขยับตัวเร็วนะหนูหลิว ไม่รู้ว่าหนูเจ็บตรงไหนบ้าง ค่อยๆขยับนะจ้ะ” คุณหญิง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ