บทที่ 36 ดูแลคนเจ็บ

“ฮืม..” เสียงหวานครางเบาเมื่อขยับตัวแต่ขยับขาไม่ได้เพราะหมอดามไว้ไม่ให้เธอขยับเท้าและตอนนี้ก็ปวดปัสสาวะด้วยสิจึงลืมตาขึ้นมองหาคุณหญิงบุญทริกา

“เป็นยังไงบ้างครับหลิว เจ็บตรงไหนอีกมั้ยครับ” พอได้ยินเสียงเธอขยบงัตัวเขาก็มองทุกครั้งแม้เธอจะขยับเบาๆเขาก็รู้

“เอ่อ มาได้ยังไงคะ” เสีงหวานแหบพร่าถามเขา

“ด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ