บทที่ 14 วางแผน

เขาวางสาย มือข้างหนึ่งยังจับราวระเบียงแน่น

ดวงตาเหลือบไปยังต้นพุดขาวริมเรือนเล็ก...สะอาดเกินไปสำหรับอดีตที่เธอแบก ถ้าเธอไม่คิดจะหนี...ฉันก็จะไม่ให้เธอหนีไปได้

เสียงล้อรถยนต์แล่นช้า ๆ เข้ามาในลานกรวดหน้าคฤหาสน์ รถยุโรปสีเทาด้านเรียบของอคิน ศิรวิทยาค่อย ๆ หยุดลงข้างแนวพุ่มโมก กลิ่นดินจากฝนเมื่อคืนยัง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ