บทที่ 44 เกมที่เล่นไม่สมบทบาท

เขาหมุนตัวกลับอย่างสง่างาม เดินไปยังประตูด้วยจังหวะหนักแน่นแต่ก่อนจะเปิดประตู เขาหยุดชั่วอึดใจ

เสียงต่ำดังขึ้นอีกครั้ง  

“เจอกันพรุ่งนี้...ในฐานะ คู่รัก ที่ทุกคนต้องเชื่อ”

ประโยคสุดท้ายนั้น...เหมือนขว้างกุญแจเข้ามาขังเธอในกรงทองอีกชั้น

เมื่อประตูปิดลงพิณหลับตาช้า ๆ สูดลมหายใจลึก

ก่อนพึมพำกับตัวเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ