บทที่ 45 ความจริงในอดีต

สายตามองผ่านแสงรำไรจากโคมหัวเตียง

ธัชยังตะแคงหันหลังให้อยู่บนฟูกมือข้างหนึ่งวางพาดหมอนท่าทาง "เหมือนหลับสนิท"

พิณเม้มปากแน่นหยิบเสื้อคลุมยาวมาสวม แล้วเดินออกจากห้องด้วยฝีเท้าเบาที่สุด ไปที่ห้องพักคนงานเก่า ที่ ปัจจุบันกลายเป็นห้องทำงานชั่วคราวของเธอ

หญิงสาวค่อย ๆ เปิดประตูไม้บานเล็กเข้าไป

กลิ่นเก่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ