บทที่ 53 ความจริงที่ไม่กล้ายอมรับ

เขารับแฟ้มมาในมือ สีหน้าสงบนิ่ง ยอมรับโดยไม่ท้วง

ธัชเลิกคิ้วเพียงเล็กน้อย ไม่พลาดสายตานั้น ริมฝีปากหยักคลี่ยิ้มบาง ๆ เยียบเย็น

"และระหว่างนั้นฉันไม่อยากเห็นนายวนอยู่แถวนี้มากนัก"

ถ้อยคำนั้นไม่ใช่เพียงคำสั่งงานอีกต่อไป

เป็นถ้อยคำที่ กรีด ลงกลางอากาศอย่างจงใจ

บรรยากาศในห้องเงียบงันจนได้ยินเสียงลมห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ