บทที่ 80 ทางรอด

พิณพยักหน้าเพียงเบา ๆ สีหน้าไม่โกรธ ไม่เย็นชา แต่เป็นน้ำเสียงของ ความเข้าใจ ที่ไม่ใช่การให้อภัย

ทันใดนั้น เสียงเลื่อนเก้าอี้ดังขึ้นอย่างแรง

อคินลุกพรวดขึ้น ดวงตาคู่นั้นวาวโรจน์แต่ไม่ใช่เพราะโกรธ  เพราะเจ็บเขาไม่พูดอะไรเลย เดินออกจากห้องไป เงียบ…ราวกับไม่เหลือที่ทางในใจสำหรับคำขอโทษนี้อีก

อิทธิก้มห...