บทที่ 81 เกมที่ถูกเปลี่ยน

หญิงสาวหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะนั้นแห้งแล้งและเย็นเยียบยิ่งกว่าสายลมบนยอดเขา

“เหยื่อ? พ่อเพิ่งรู้เหรอคะ...ว่าหนูเป็นเหยื่อ มาตลอด?”

ประวิทย์ชะงักเล็กน้อย  แต่มลลภัสไม่หยุด เธอก้าวเข้ามาใกล้โต๊ะตัวใหญ่ที่เขาเคยนั่งบงการโลก

“พ่อบอกให้หนูเรียนบริหาร ทั้งที่หนูอยากเรียนศิลปะ พ่อบอกให้หนูคบเขา ทั้งท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ