บทที่ 12 ถูกบังคับมา
เช้าวันต่อมาพาขวัญรีบกุลีกุจออาบน้ำอาบท่า พออาบน้ำเสร็จเธอก็รีบสวมชุดที่เตรียมไว้ตั้งแต่เมื่อคืน ชุดเดรสสายเดี่ยวสีโอลโรสเนื้อผ้าบางเบาช่างเข้ากับสร้อยเพชรเม็ดเล็ก
เธอแต่งแต้มเครื่องสำอางบนใบหน้าเพียงน้อยนิดก่อนจะหยิบน้ำหอมมาแต้มที่ลำคอและข้างใบหู ผมยาวสลวยของเธอถูกดัดให้เป็นลอนนิดหน่อยดูน่ารักไปอีกแบบ เธอหมุนตัวรอบกระจกหนึ่งรอบก่อนหยิบกระเป๋าเดินออกจากห้องไป
วีรภัทรมานั่งรอพาขวัญเป็นเวลาสิบกว่านาทีแล้ว นี่ก็สายมากพอสมควร พอเธอเดินออกมาจากห้องวีรภัทรปราดสายตามองหญิงสาวทันที เธอมีรูปร่างเล็กผอมบาง สะกิดนิดหน่อยตัวคงปลิวแล้ว การแต่งกายและบุคลิกของเธอเหมือนกับว่าเขากำลังจะพาลูกสาวไปเที่ยวเสียอย่างนั้น พาขวัญเอ่ยปากลาคุณปู่ วีรภัทรจึงยกมือไหว้ทำความเคารพก่อนจะพาเด็กน้อยขึ้นรถออกไป
“วันนี้พี่เวียร์จะพาขวัญไปไหนเหรอคะ” น้ำเสียงหวานๆ ดังขึ้นหลังจากที่นั่งเงียบมานาน ที่เขาเงียบไม่ใช่เพราะอะไร แต่เป็นเพราะกลิ่นหอมอ่อนๆ ลอยมาเตะจมูกทำให้หัวใจทรยศเต้นระส่ำระส่าย
“ไม่รู้” เขาตอบเพียงสั้นๆ แต่มันทำให้พาขวัญหน้าเหวอ
“เรา... ไปดูหนัง กินข้าว เดินห้างสรรพสินค้ากันดีไหมคะ” พาขวัญถาม ชายหนุ่มส่ายหน้าถอนหายใจ
“น่าเบื่อ”
“หรือว่าเราจะไปทะเล”
“ไกลไป เย็นนี้ฉันต้องกลับมาเตรียมสอนนักศึกษาพรุ่งนี้” วีรภัทรพูดอย่างหน่ายใจ พาขวัญหน้างอเริ่มรู้สึกไม่พอใจชายตรงหน้า
“พี่เวียร์ถูกคุณพ่อคุณแม่บังคับให้มาเดทกับขวัญหรือเปล่าคะ ทำไมพี่เวียร์ถึงได้ทำหน้าตาเบื่อหน่ายอย่างนั้น” หญิงสาวกลั้นใจถามไปตรงๆ วีรภัทรแย้มรอยยิ้มที่มุมปาก
“ใช่ ฉันถูกบังคับมา” เขาตอบตามตรงไม่มีการแก้ตัวแก้ต่างใดๆ ทั้งสิ้น พาขวัญสะอึก จุกกับคำตอบที่ได้รับ ทั้งเสียหน้าและเสียความรู้สึก
“ถ้าอย่างนั้นพี่เวียร์ก็จอดรถค่ะ ขวัญจะกลับบ้าน”
“นี่มันทางด่วนจะจอดได้ยังไง” ชายหนุ่มส่ายหัวระอา พาขวัญเม้มริมฝีปากแน่นด้วยความขัดใจ
“ถ้าพี่เวียร์ไม่อยากมาเดทกับชวัญ ทำไมพี่เวียร์ไม่ปฏิเสธตั้งแต่แรกคะ มาทำไม”
“ปฏิเสธแล้ว แต่คุณแม่ไม่ยอมก็เลยต้องมา อีกอย่าง... ฉันมีเรื่องสำคัญที่จะต้องคุยกับเธอด้วย” เขาว่า พาขวัญรู้สึกขอบตาร้อนผะผ่าว ที่ผ่านมามีผู้ชายอยากจะเข้ามาจีบเธอตั้งหลายคน ไม่เคยมีสักคนที่มีท่าทีเย็นชาทำเหมือนกับว่าเธอเป็นอากาศอย่างนี้
“พี่เวียร์มีเรื่องสำคัญอะไรจะคุยกับขวัญคะ”
“ปฏิเสธงานแต่งงานซะ ฉันไม่อยากแต่งงานกับเธอ”
เสมือนฟ้าผ่ามาตรงกลางใจ พาขวัญกลืนก้อนสะอื้นลงไปในลำคอ แม้จะเตรียมใจมาบ้างแต่ไม่คิดว่าจะถูกตอกหน้าหงายอย่างนี้ แม้จะอยากรู้ว่าเธอบกพร่องตรงไหนทำไมเขาถึงไม่ต้องการ แต่อคติที่มีกลับทำให้เธอเลือกที่จะไม่ปริปากออกไป
“ได้ค่ะ ถ้าพี่เวียร์ต้องการแบบนั้นขวัญก็จะปฏิเสธแต่งงาน”
“ดี! คุยกันง่ายอย่างนี้ค่อยดีหน่อย ฉันปฏิเสธ เธอปฏิเสธ คงไม่มีผู้ใหญ่คนไหนมาจับเราคลุมถุงชนได้อีก” วีรภัทรขับรถมาเรื่อยๆ พาขวัญขบกรามแน่น
ขายหน้า... ขายหน้าที่สุด ไม่คิดไม่ฝันเลยว่าเขาจะทำอย่างนี้กับเธอได้ลงคอ!
