บทที่ 128 บังคับเค้นความจริง

ชาติชายพยายามควบคุมลมหายใจตัวเองให้เป็นปกติที่สุดทั้งที่จริงแล้วมันหอบสะท้านด้วยความต้องการของบุรุษเพศ ลูกปลาตอบไม่เป็นภาษา ลิ้นพันกันไปหมด ร่างกายบอบบางนั้นสั่นระริกเสียจนน่าสงสาร แต่จะหาความสงสารจากราชสีห์ตัวโต บอกได้คำเดียวว่า ไม่มีวัน!

“ตอบให้มันรู้เรื่องหน่อย ทำไม... ที่แรกทำเป็นซ่า พอมาตอนนี้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ