บทที่ 129 สำนึกผิด

“อยากโดนแบบเมื่อกี๊อีกใช่ไหม!” เขาชักเริ่มโมโหกับเด็กดื้อคนนี้เสียแล้ว พอพูดจบหน้าเขาก็สะบัดไปอีกทางทันที

“นี่เธอตบหน้าฉันเหรอ!” ชาติชายหันหน้ากลับมาด้วยความโมโห เขาดันร่างบางให้นอนแนบกับพื้นหญ้าที่เปียกน้ำค้างอันเย็นเชียบ เธอเพิ่งรู้ตัวว่าทำผิดมหันต์ก็คราวนี้ เขาจูบเธออย่างบ้าคลั่ง หลายครั้งที่เธอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ