บทที่ 16 พี่ชายนอกไส้
“อะไรนะคะคุณปู่” พาขวัญผลุดลุกขึ้นจากเตียงทันทีที่ได้ยินข่าวใหม่สดๆ ร้อนๆ
“ก็อย่างที่ปู่บอกน่ะแหละ บ้านนั้นเขาไม่ยอม บอกจะให้ตาเวียร์พาหลานไปดูชุดแต่งงานให้ได้” รณเทพตอบ
“เป็นไปไม่ได้ค่ะ ขวัญคิดว่าพี่เวียร์ต้องถูกบังคับ” พาขวัญตอบอย่างมั่นอกมั่นใจ
“จะเป็นไปไม่ได้ได้ยังไง ในเมื่อตาเวียร์โทรมาเอง” ยิ่งฟังเธอก็ยิ่งงง เมื่อวานยังเป็นคนบอกให้เธอยกเลิกงานแต่งงานอยู่เลย แล้วทำไมเช้านี้ถึงได้กลับตาลปัตรไปหมด นี่เขากำลังเล่นอะไรอยู่กันแน่
“แต่เมื่อวานพี่เวียร์ยังบอกกับขวัญเองเลยนะคะ บอกให้ขวัญมาพูดกับคุณปู่เรื่องยกเลิกงานแต่งงาน” พูดจบเธอก็ปิดปากตัวเองทันที เธอหลุดพูดความลับออกมาให้คุณปู่ได้รับรู้เสียแล้ว
“อะไรนะ” ท่านถามย้ำอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจว่าท่านหูไม่ฝาด
“เอ่อ... ก็อย่างที่คุณปู่ได้ยินแหละค่ะ” เธอหัวเราะแก้เก้อ คิ้วสีขาวขมวดขึ้น แต่แล้วก็ถือว่าเป็นโชคดีของเธอที่ป้าชม้อยเคาะประตูสองสามครั้ง
“เข้ามาได้” สิ้นคำอนุญาต ป้าชม้อยก็เดินเข้ามาพร้อมกับราเชน หมอหนุ่มไฟแรงลูกครึ่งไทย – จีน ใบหน้าขาวใสหล่อเหลาเดินเข้ามาพร้อมกับส่งยิ้มหวาน ก่อนจะยกมือไหว้รณเทพ
“มาแต่เช้าเชียว วันนี้ไม่มีคิวตรวจที่โรงพยาบาลหรือไง” รณเทพถามด้วยความสนิทชิดเชื้อ เพราะท่านกับครอบครัวของหมอราเชนก็รู้จักกันมานานนม
“ไม่มีครับ วันนี้ผมกะจะมาฝากท้องทั้งเช้าและเที่ยงที่บ้านคุณปู่เลย” พาขวัญหัวเราะ เธอสนิทกับราเชนตั้งแต่เด็ก ด้วยเหตุนี้เธอจึงไม่มีท่าทีขัดเขินที่จะได้อยู่กับราเชน ไม่เหมือนกับวีรภัทร
“ได้ตามสบายเลยค่ะ จะฝากท้องมื้อเช้า กลางวัน เย็น หรือว่าก่อนนอนขวัญก็ไม่ว่า ใช่ไหมคะคุณปู่” พอเห็นราเชนแล้วเธอก็อารมณ์ดีขึ้นมาทันที รณเทพยิ้มรับพอดูออกว่าหลานสาวอารมณ์ดีทุกครั้งที่อยู่ใกล้กับราเชน ถ้าวีรภัทรจะปฏิเสธงานแต่งงานจริงๆ ราเชนก็เป็นตัวเลือกหนึ่งที่น่าสนใจ ดูแล้วตัวราเชนเองก็สนใจพาขวัญใช่ย่อยอยู่เหมือนกัน
“พูดเก่งขนาดนี้คงหายดีแล้วล่ะสิ ไหนมาให้พี่ตรวจหน่อยสิ” หมอราเชนเดินเข้าไปใกล้ รณเทพหลีกทางให้หมอหนุ่ม ท่านยืนอีกมุมหนึ่งของห้อง ราเชนหยิบเครื่องฟังเสียงหัวใจขึ้นมา แล้วทาบทับไปยังหน้าอก
ป้าชม้อยเดินเข้ามาอีกครั้งพร้อมกับแขกคนใหม่ วีรภัทรเดินหน้านิ่งเข้ามาในห้องก่อนจะทำความเคารพผู้อาวุโสที่สุดในบ้าน พาขวัญเห็นวีรภัทรหัวใจก็เต้นผิดจังหวะทันที ราเชนเงยหน้าขึ้นมองพาขวัญแล้วสังเกตอาการหน้าแดงระเรื่อ หัวใจของเธอเต้นระรัวจนผิดปกติ วีรภัทรแสร้งกระแอมเสียงดัง ราเชนหันไปมองก็เห็นหนุ่มรูปหล่อ รู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาเหมือนเคยเห็นตามงานเลี้ยงของบรรดาไฮโซทั้งหลาย
“คุณ...?” ราเชนลุกขึ้นยืนมองหน้าวีรภัทรด้วยความสนใจ
“วีรภัทรครับ” เขาแนะนำตัวเอง รณเทพแนะนำว่าวีรภัทรเป็นว่าที่สามีพาขวัญ ก่อนเอ่ยปากถาม
“เป็นอะไรเหรอถึงต้องตรวจ”
“ขวัญเวียนหัวนิดหน่อยน่ะค่ะ ก็เลยให้พี่ราเชนตรวจให้นอกเหนือจากแผล” เธอตอบ วีรภัทรปรายสายตามองหมอราเชนอย่างไม่ชอบใจนัก น้อยครั้งที่เธอจะเห็นอารมณ์ที่หลากหลายในแววตาสีน้ำเงินสดใสนั่น
“ไหนเอาแผลมาให้พี่ดูหน่อยสิ” หมอราเชนหันกลับไปถามพาขวัญ เธอยื่นข้อเท้าให้หมอราเชนอย่างไม่ขัดเขิน หรืออาจะเป็นเพราะตอนเด็กๆ เธอวิ่งซนหกล้มบ่อย และเป็นหน้าที่ของราเชนที่จะต้องคอยทำแผลให้
