บทที่ 17 น้องสาวที่รัก

“ตอนเด็กๆ พาขวัญซนมาก หกล้ม เป็นแผลตรงนู้นตรงนี้ตลอดเวลา ซึ่งมันเป็นเหตุผลที่ทำให้ผมอยากเป็นหมอ เพื่อที่จะให้ผมได้ดูแลคนที่ตัวเองรัก” คุณหมอหนุ่มบอก วีรภัทรจ้องมองราเชนเขม็ง พาขวัญไม่เขินอายกับคำบอกรักที่ราเชนบอก กลับหัวเราะร่าพออกพอใจ

“รัก...?” รณเทพดูท่าทางของราเชนก็รู้สึกหวาดหวั่น ราเชนรีบปรับสี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ