บทที่ 2 สำรวจเรือนร่าง [NC18+]
พาขวัญปิดประตูห้องอย่างเหนื่อยหน่าย เธอเป็นทายาทคนเดียวของตระกูลภูริวัฒน์ บ้านที่เธออยู่ก็เป็นบ้านไม้สักเรือนไทยหลังใหญ่ใจกลางกรุงเทพมหานคร ตระกูลของภูริวัฒน์ทำงานรับข้าราชการมาตลอด ตอนนี้คุณปู่แก่มากแล้ว จึงได้พักงานทุกอย่างแบบถาวรเพื่อออกมาดูแลหลานสาวคนเดียวไร้ซึ่งบิดา มารดา เนื่องจากท่านทั้งสองได้เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อยี่สิบสองปีก่อน ตอนนั้นเธอเพิ่งอายุได้ขวบเดียว เหตุการณ์นั้นทำให้คุณปู่เสียใจอย่างหนัก ท่านจึงเลี้ยงดูประคบประหงมเธออย่างกับไข่ในหิน
หลานรักอย่างเธอจึงกลายเป็นหญิงสาวที่หลายๆ คนต่างอิจฉา เพราะทรัพย์สมบัติ เงิน ทอง บ้านไม้สัก และที่ดินทำเลดีอีกหลายไร่ทั้งในกรุงเทพและต่างจังหวัด ต่อให้กินสักสองสามชาติก็ยังไม่หมด
แม้ว่าเธอจะเติบโตมาโดยไร้ซึ่งอ้อมอกของบิดา มารดา แต่คุณปู่กลับให้ความอบอุ่นได้ไม่แพ้กัน ยิ่งเธอโตเป็นสาวคุณปู่ก็ยิ่งหวง เมื่อถึงคราวที่ต้องไปเรียนต่อปริญญา คุณปู่จึงมีความคิดให้เธอไปเรียนต่อที่ประเทศฝรั่งเศส จบทางด้านภาษา ซึ่งเธอเองก็มีความเชี่ยวชาญหลายภาษา ได้แก่ ภาษาไทย อังกฤษ ฝรั่งเศส เยอรมัน ถึงแม้ว่าเธอจะไปเรียนไกลถึงฝรั่งเศส แต่คุณปู่สุดที่รักก็ย้ายตัวเองไปอยู่เป็นเพื่อน ด้วยกลัวว่าหลานสาวคนเดียวจะเหงา และที่สำคัญกว่านั้น ท่านกลัวว่าไอ้หนุ่มฝรั่งมังค่ามันจะมาจีบเธอนั่นเอง
เธอมีความฝันว่าอยากจะเป็นคุณครูสอนภาษา แต่เนื่องจากเธอเพิ่งกลับมาจากฝรั่งเศส ช่วงนี้จึงขอพักก่อนจะเริ่มทำงาน และธุระที่จะไปทำวันนี้ก็น่าจะเกี่ยวข้องกับเธอแน่นอน
วีรพล รัตนสุบรรณกุล อธิการบดีของมหาวิทยาลัยรัตนสุบรรณกุลอย่างนั้นเหรอ... ไม่แน่เร็วๆ นี้เธออาจจะได้เป็นคุณครูในมหาวิทยาลัยเอกชนก็เป็นได้
พาขวัญก้าวเท้าเข้าไปในห้องน้ำ กระจกบานใหญ่ติดอยู่กับผนังไม้ ขอบกระจกเป็นทองเหลือง เธอปลดเปลื้องอาภรณ์แล้วแขวนไว้ที่ราวไม้ด้านข้าง สายตาจับจ้องไปยังตัวตนที่สะท้อนกระจกบานใหญ่ ผิวพรรณขาวเด่นอมชมพูอย่างมีสุขภาพดี
เรือนร่างสาวสะพรั่งอวบอิ่มดั่งนางฟ้านางสวรรค์สรรค์สร้าง ทรวงอกอวบกลมกลึงเป็นรูปร่างแจ่มชัดนูนเด่นขนาดโตประดับยอดด้วยป้านกลมๆ กับเม็ดพลอยชมพูสดทั้งสองข้าง ทรวดทรงองเอวคอดกิ่วดุจนาฬิกาทราย สะโพกผายกลมกลึงเป็นสัดส่วนสวยงาม
ยิ่งยามเธอหันข้างสำรวจเรือนร่างด้านหลังก็ทำให้เธอยิ้มพรายกับกระจกอย่างรู้สึกดี มือบางลูบไปมายังสะโพกงามงอนอย่างชมชอบ แล้วความรู้สึกนึกคิดก็วิ่งกลับมาที่หัว เมื่อครู่เธอฝันอะไร ความฝันที่แสนวาบหวามน่าอับอายสิ้นดี
ผู้ชายคนนั้นเป็นใครกัน หนุ่มหล่อเหลาร่างสูงใหญ่กับใบหน้าที่แสนเย็นชานั่น ตั้งแต่เธอเกิดมาไม่เคยเจอชายหนุ่มคนนี้เลย ถ้าเธอเคยเจอแล้วเธอก็ต้องจำได้สิ หล่อเสียขนาดนั้นจะพลาดสายตาเธอไปได้อย่างไรกัน โดยเฉพาะนัยน์ตาสีน้ำเงินคู่นั้น ช่างตราตรึงในใจนัก ยิ่งคิดถึงนิมิตหวานใบหน้าก็ยิ่งร้อน แก้มเปล่งปลั่งทั้งสองข้างขึ้นสีระเรื่อ ความร้อนแล่นพล่านไปทั่วกายสาว
ยามคำนึงถึงยามที่เขามอบจูบอันแสนหวานซึ่งเธอไม่เคยได้รับสัมผัสนี้จากใคร ยิ่งทำให้ร่างกายร้อนผะผ่าว นิ้วมือน้อยยกขึ้นไปสัมผัสกับริมฝีปากตัวเองด้วยความเขินอาย นี่เธอเสียจูบแรกให้กับชายหนุ่มปริศนาในความฝันหรือนี่
สัมผัสร้อนที่เธอได้รับจากความฝันทำให้อารมณ์หญิงสาวที่ไม่เคยเกิดขึ้นแล่นพล่าน ร่างสาวร้อนผะผ่าวจนเธอต้องเปิดฝักบัวเพื่อนำร่างสะสวยเข้าไปดับความร้อน น้ำเย็นไหลผ่านเรือนร่างเป็นเวลานานแต่ก็มิอาจจะลบภาพความฝันที่แสนเร่าร้อนลงไปได้ เธอส่ายหน้าไปมาอย่างอับอาย
