บทที่ 30 วิวาห์หวาน

เมื่อได้เวลา อาจารย์ที่สอนศาสนาเขามาตั้งแต่เด็กก็ได้เดินไปจุดเทียนสองเล่มทั้งซ้ายและขวา แล้วดนตรีก็บรรเลงขึ้นมาเบาๆ วีรภัทรหลับตาลง ส่วนพาขวัญที่ยืนสั่นงกๆ ทั้งที่กอดแขนคุณปู่อยู่ภายนอก

“ได้เวลาแล้ว ไปเถอะหลานรัก” พาขวัญหลับตาลงแล้วสูบหายใจเข้าปอดลึกๆ เธอพยักหน้าช้าๆ เรียกความมั่นใจเข้าสู่ตัวเอง กา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ