บทที่ 36 ดุเด็กดื้อ

ตกเย็น วีรภัทรกลับมาจากที่ทำงาน แล้วยังหอบเอางานกลับมาทำที่บ้านอีกด้วย เขาเปิดประตูเข้าไปแล้วก็วางของในห้อง ก่อนจะปลดกระดุมตัวเองออกสองเม็ดเพื่อผ่อนคลาย

"กลับมาแล้วเหรอคะ” เธอดีดตัวขึ้นจากเตียงนุ่ม ดวงตาเธอมีประกายแวววาว ไม่เหงาหงอยเหมือนตอนกลางวันที่ผ่านมา

“อืม” เขาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออก พาขวัญอย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ