บทที่ 14 คิดถึง

เช้าวันใหม่

ไกอาตื่นสายกว่าปกติเพราะคุยโทรศัพท์กับวินเซนต์ ร่างอรชรสวมชุดแซกสีดำสั้นเดินลงมาจากชั้นสองของคฤหาสน์ ไกอายกมือขึ้นมาปิดปากเล็กน้อยเพราะเธอเดินหาวมาตลอดทาง เป็นครั้งแรกในรอบสิบปีที่เธอได้คุยโทรศัพท์กับใครสักคนจนดึกดื่นราวกับเด็กมหาวิทยาลัยที่เพิ่งจีบกันใหม่ๆ

ร่างอรชรเดินมาจนถึงห้องโถงของค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ