บทที่ 28 เจ็บเหรอ2

ร่างสูงโปร่งของวินเซนต์ใช้สองมือล้วงกระเป๋าเดินออกมาจากห้องนอนของตัวเอง เพื่อมาหาไกอาที่นั่งอยู่บนโซฟา

“เสร็จแล้วเหรอคะ” เสียงหวานเอ่ยถาม

“ครับ…เดินไหวไหม” เขาตอบและถามกลับไปอย่างอ่อนโยน

“ค่ะ” ไกอาพยายามยันกายลุกขึ้นยืนอย่างยากลำบาก ใบหน้าสวยสดขมวดคิ้วเล็กน้อย มือบางจับขอบโซฟาเอาไว้เพื่อประคองตัวขึ้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ