บทที่ 35 คิดถึง(จริงๆ)

วินเซนต์ขึ้นมาถึงห้องนอนของตัวเอง เขาใช้เวลาอาบน้ำชำระร่างกายไม่นานสักเท่าไหร่ และเมื่ออาบน้ำเสร็จ ร่างกำยำสวมเสื้อคลุมสีดำผ้าซาตินออกมาจากห้องน้ำ แล้วเดินตรงไปยังเตียงนอนนุ่มสีแดงดำของเขา

มาเฟียหนุ่มทิ้งกายลงบนเตียงนอน เขาคว้าผ้าห่มผืนใหญ่มาห่อหุ้มจนถึงช่วงเอวหนาเอาไว้ ก่อนที่เขาจะหลับตาลงเพื่อจะนอ...