บทที่ 62 แค่รู้สึกผิด2

เช้าวันต่อมา ไกอาเปิดเปลือกตาที่หนักอึ้งอย่างช้าๆ ใบหน้าหล่อเหลาของวินเซนต์อยู่ห่างจากใบหน้าหญิงสาวเพียงแค่คืบเดียวเท่านั้น วินเซนต์นอนมองจับจ้องที่เธออยู่ด้วยใบหน้าราบเรียบ หญิงสาวดันอกแกร่งเบาๆ แต่มือหนาก็กระชับกอดรัดหญิงสาวแน่นขึ้นกว่าเดิม

“หิวหรือยัง” วินเซนต์เอ่ยถาม แต่หญิงสาวไม่ยอมตอบ เธอยังคง...