บทที่ 19 ไม่ได้หึง? 1

เมื่อกลัวมารดาจะซักไซร้ต่อ ภูผาจึงก้มลงมองนาฬิกาข้อมือพบว่าตอนนี้เป็นเวลาแปดโมงเช้าแล้ว อย่างนี้ต้องรีบเผ่นดีกว่า

"เอ่อนี่ก็สายมากแล้วงั้นผมเข้าไร่ดีกว่า ป่ะที่รัก! "ร่างสูงลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนจะรั้งแขนเรียวให้ลุกขึ้นไปด้วยกัน

"ทำไมต้องพาหนูดาไปด้วยล่ะตาภู? มันร้อนมากเลยนะ"คุณหญิงวิมลกำลังจะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ